Islam en moderniteit
Het doel van dit boek is noch een alerte bekeringsdrang, noch een felle anti-moderniteit, zoals sommigen die vastgeroest zijn in hun vooroordelen zouden kunnen denken. Het betreft een bijzonder vernieuwende en constructieve benadering van de kwestie van de moderniteit. Een originaliteit die zich zowel in de vorm als in de inhoud manifesteert.
Op vormniveau is het debat over de moderniteit vooral gebaseerd op het idee – vooral gedragen door de aanhangers van het progressisme – dat er een lineaire zin van de geschiedenis is, een idee dat elke kritiek op de moderniteit kan bestempelen als een achterwaartse strijd of als een reactionaire daad, in de pejoratieve zin van de term. Men moet zeggen dat dit idee aan de andere kant ook ten grondslag ligt aan de soms irrationele afwijzingen die elke vooruitgang weigeren. Het gaat in de kern om een verhitte confrontatie die in de loop van de geschiedenis helaas soms is geëindigd in gewelddadige strijd. De auteur distantieert zich onmiddellijk van deze houding: “De kwestie van de islam niet langer stellen in termen van een breuk tussen mensen, niet langer in termen van absolute vijandigheid jegens het Westen of een botsing van beschavingen, maar haar beschouwen als een vriendselijke hand voor de mens, liefdevol voor de mens, als drager van de Boodschap van zin en gerechtigheid voor de mens.”. Voor hem kan de mensheid dergelijke conflicten niet verdragen, terwijl zijn schip het risico loopt te zinken. (uit de officiële presentatie van het boek)
pag, 260