Sahih al-Bukhari – DE BOEKEN OVER REINIGING
IL SAHIH (BUKHARI) DE BOEKEN OVER REINIGING
In dit nieuwe deel staat de volledige, becommentarieerde vertaling (met de tekst naast elkaar) van de volgende vier 'Boeken' van de Sahîh, waarin de profetische hadith worden overgelegd die betrekking hebben op de verschillende aspecten van rituele reiniging: het 'Vierde Boek' over de kleine wassing (de wudû’), het 'Vijfde Boek' over de grote wassing (in het Arabisch gusl), het 'Zesde Boek' over de menstruatie (hayd) en het 'Zevende Boek' over de tayammum, dat wil zeggen het gebruik van, volgens de Bijbelse uitdrukking, 'goede aarde' om zich te reinigen, bij afwezigheid van water en in andere bijzondere situaties. In de islam wordt de Sahîh nu gedefinieerd als 'het meest rechtvaardige boek na de Koran'
Voorwoord
Dit deel bevat de becommentarieerde vertaling van vier van de negentachtig
"Boeken" waaruit de Sahih van Al-Bukhârî bestaat, de belangrijkste verzameling hadith (dat wil zeggen "woorden en daden") die betrekking hebben op de profeet Mohammed (vrede zij met hem). Het gaat om de 'Boeken' van het vierde tot en met het zevende, waarin het thema van reiniging wordt behandeld: we hebben dus het Vierde Boek (Over de kleine wassing), het Vijfde Boek (Over de grote wassing), het Zesde Boek (Over de menstruatie) en het Zevende Boek (Over de tayammum, of 'poederwassing'). Teruggaand naar de eerste drie 'Boeken' van de Sahih, opgenomen in het door ons uitgegeven eerste deel (De Sahih, oftewel De meest rechtvaardige samenvatting. De inleidende Boeken, april 2008), kan men stellen dat de logische opeenvolging van de beginnende Boeken van het werk van Al-Bukhri als volgt is: het Eerste Boek (Over het begin van de openbaring) gaat over de oorsprong van de traditionele islamitische vorm, met de goddelijke openbaring die neerdaalde op de profeet Mohammed (vrede zij met hem); na de vaststelling van dit eerste moment (waarbij enerzijds het providentiële belang wordt benadrukt als de laatste goddelijke oproep aan de mensen in de lijn van elke voorgaande goddelijke oproep, en anderzijds het metafysische en innerlijke aspect), gaat het Tweede Boek (Over het geloof) over het 'geloof' in de zin van vooral een noodzakelijke uitvoerende uitdrukking van deze inleiding; het Derde Boek (Over de kennis) beschouwt de heilige Kennis als "de as waaromheen alles draait", de voorwaarde en de reden van zijn van het gehele traditionele islamitische bouwwerk. De fundamenten van dit traditionele bouwwerk worden gevormd door de rituelen, en in het bijzonder door de 'gebed' (salât) als het belangrijkste moment van overeenstemming met de hogere Orde en de bevestiging van de band met God, een gebed waaraan de 'Boeken' van de Sahîh van het achtste tot en met het tweeëntwintigste zullen worden gewijd. Echter, voordat hij het onderwerp van de salât behandelt, moet Al-Bukhâri verantwoording afleggen over de noodzakelijke voorwaarde voor deze, namelijk de rituele reiniging, waarvan de verschillende aspecten vervolgens worden behandeld in de Boeken van de Sahîh die in dit deel zijn opgenomen. Het lijkt bijzonder nuttig vanuit verschillende oogpunten, beginnend bij datgene wat het belang beschouwt van een exacte vertaling van de hadith die in deze fundamentele tekst zijn verzameld, en van een minimum aan uitleg die hen vergezelt, aangezien de enige vertaling die tot nu toe in Italië aanwezig is vaak onjuist is, naast het dubbele nadeel van onvolledig zijn (aangezien er slechts een zeer beperkte, en toch arbitraire, selectie van hadith wordt gepresenteerd) en absoluut inconsistent te zijn wat betreft de leer en het diepe begrip van de spirituele redenen van de profetische aanwijzingen die uit de hadith voortkomen. Met andere woorden, de tekst van Al-Bukhâri wordt hier volledig gerespecteerd, hem wordt voor zover mogelijk de ruimte gegeven om ook in de Italiaanse taal al zijn kracht te ontvouwen, zijn vermogen om de profetische werkelijkheid grondig te verlichten, en dus, als gevolg daarvan, de betekenis van de rituelen waarvan het gedrag van de Boodschapper van God het oorspronkelijke en exemplarische model vormt, hier in het bijzonder wat betreft de reiniging. Zo zal de eerlijke lezer letterlijk zien hoe het vooroordeel dat hij in de islam ziet als een Religie gebaseerd op een leeg en repetitief formalistisch 'ritualisme', voor zijn ogen uiteenvalt, terwijl de praktiserende moslim van Italiaanse taal een formidabel instrument in handen krijgt om zijn rituele activiteit te zien en vorm te geven in de heilige spiegel van het profetische voorbeeld.