Het boek van de meditatie (Al-Ghazali)
Van de inleiding: Een vorm van innerlijke gebed, waarbij de ziel door aandachtige beschouwing van alles wat de wil tot het goede en tot de vurigheid van het spirituele leven kan aanzetten, de meditatie, zoals bekend is, een praktijk is die gemeenschappelijk is aan alle religies. In de islam draait de Koran in haar waarschuwingen om de noodzaak om te mediteren om de tekenen (âyât) van Allah te ontdekken in de schepping, in de geschiedenis en in de mens zelf.
De profetische traditie (sunnah) laat niet in de steek om meditatie aan te bevelen en de voordelen ervan te benadrukken. Bij de soefi wordt fikr, of meditatie, gewoonlijk in verband gebracht met dhikr, of de herhalende uitspraak van de namen van God. Bij de beoefening van fikr concentreert de soefi zich op een religieus onderwerp en mediteert hij “volgens een samenhang van ideeën of een opeenvolging van oproepen die hij interioriseert en herbeleeft”; bij de beoefening van dhikr daarentegen, concentreert hij zich op het onderwerp, herhaalt hij voortdurend de naam ervan, eerst verbaal en dan innerlijk en “laat hij het veld van het bewustzijn erin vergaan” .
110 blz. onder redactie van Giuseppe Celentano