Herinnering van een Palestijnse moeder 🇵🇸
Het verhaal ontvouwt zich in vele kleine, tegelijkertijd realistische en sentimentele beelden - dat zachte sentimentalisme dat veel Arabische poëzie kenmerkt, dat
Russo er goed in slaagt op te roepen, en de lezer raakt er empathisch in mee,
door zich te identificeren met het leven van de moeder, van de moeders van Palestina, pijnlijke zuilen, trots en veerkrachtig, de scheppers van heden en toekomstige strijders voor de vrijheid, en daarom uitverkoren doelwitten, samen met hun kinderen, van sjoïnistische soldaten en kolonisten.
van de vooroord van Angela Lano
Ernesto Abdullah Russo: (1976), heeft Oosterse Talen en Beschavingen gestudeerd aan de Sapienza in Rome. Culturele bemiddelaar, docent, natuurlijke bijhouder, houdt zich bezig met de islam en bijen. Altijd alert op
• een stem te geven aan minderheden, hij heeft gewerkt met gemeenschappen van Bosnische Roma, in gevangenissen en bij de opvang van vluchtelingen. Hij blijft met interesse en passie Arabisch bestuderen en onderwijzen in: academische en niet-academische contexten. Hij brengt zijn vrije tijd door met de bast van olijfbomen en zijn familie.